Σκέψεις επί της ομιλίας του Ζίζεκ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ο Σλάβοϊ Ζίζεκ έκανε μια διάλεξη την τετάρτη 3 οκτωβρίου στην πάντειο. Μπορείτε να  δείτε την διάλεξη, όπως και εκείνη της επομένης στην αίθουσα τελετών του ΕΚΠΑ στο blog του Μ.Α.Β. Επίσης, η ελευθεροτυπία είχε μια παρουσίαση καθώς και τις σημειώσεις του στοχαστή, που δεν μπορώ να τις βρώ στο διαδίκτυο, αν και τις διάβασα έντυπα.
Τεσπα, ωραία η διάλεξη, κατανοητός ο ζίζεκ (κάτι που μου φάνηκε πάρα πολύ περίεργο!).
Η διάλεξη κινούνταν περί του θέματος της οικολογίας σε συνάρτηση με την αποφετιχοποίηση της (κοινωνικής κατηγορίας) της φύσης. Δεν θα επεκταθώ εδώ, αν και αυτά που έλεγε ήταν πολύ διεισδυτικά, καθώς δεν θα μπορούσα να αναπαράγω την λακανικής προέλευσης επιχειρηματολογία, αλλά θα παραμείνω στην αρχική του ερώτηση (αν το σημείωσα καλά):

"Αποδεχόμαστε εμείς την φυσικοποίηση του καπιταλισμού ή το σημερινό παγκόσμιο κεφάλαιο εμπεριέχει καποιους ανταγωνισμούς που θα εμποδίσουν (prevent) την αέναη συνέχισή του;"

Ποιοί είναι αυτοί οι ανταγωνισμοί; Ο Ζίζεκ σημειώνει 4:

1. την οικολογία και τη φύση
2. την ιδιωτικοποίηση των κοινών πόρων (commons)
3. το τέλος της φύσης και τη βιογενετική
   
4. τις νέες μορφές απαρτχάιντ ανάμεσα σε αυτούς που είναι "μέσα" και σε αυτούς που είναι "έξω".
   

Νομίζω ότι εκείνη η πρωταρχική ερώτηση πρέπει να είναι ο οδηγός της "ανυπόστατης χάραξης" για κάθε πολιτικά σκεπτόμενο άτομο: σε ποιά πλευρά της (ανυπόστατης) γραμμής βρισκόμαστε; Αυτό το ξέρουμε; Και ποιά είναι τα κριτήρια αυτής της γνώσης μας; αλλά που είναι η γραμμή οεο;
Στην άνυδρη πολιτικά εποχή που ζούμε, πως ξέρουμε (και κυρίως πως πείθουμε) ότι η γραμμή που εμείς, ως πολιτικά όντα, βλέπουμε μπροστά μας και τοποθετούμε το κορμί μας/την ταυτότητά μας απέναντί της (ένα όριο, ένα σύνορο, ένας ορισμός), έχει υπόσταση και για τους άλλους συνανθρώπους μας; και η σχέση που τοποθετεί τη γραμμή;

Blogged with Flock